انتشار علم و گسترش آن، اهميت بسیاری دارد بويژه در دوران کنونی که علم با سرعتی شگفت، توليد می شود. از اینروست که سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی سازمان ملل (UNESCO)، جایزه کالینگا را برای انتشار علم تخصیص داده است.

   در آموزه های اسلامی نيز از گسترش علم با چنان توصیفاتی ياد آمده است که گويای اهميت بسیار آن می باشد. در حديثی پيامبر اکرم(صلی الله عليه و آله) گسترش دانش را صدقه ایی بیمانند خوانده اند[۱] و امام محمد باقر (علیه السلام) نيز آموزش و گسترش علم را زکات آن برشمرده اند[۲]. چنين احادیثی گذشته از آنکه ما مسلمانان را به انتشار علم سوق می دهد به قدر و ارج علم نيز نزد ما می افزاید؛ همچنين است اين حديث از پيامبر (صلی الله عليه و آله) که ناشر و آموزگار علم را از ترينهای پس از خود می شمارند:

اَجوَدَکُم مِن بَعدی رَجُلٌ عَلِمَ عِلمَاً فَنَشَرَ عِلمَهُ.

سخاوتمندترين شما، پس از من کسی است که دانشی بیاموزد و آنرا منتشر کند. [۳]

 

پانوشت:

۱. بحار الانوار، ج۸۷، کتاب العلم، ح۸.

۲. اصول کافی، ج۱، باب بذل علم، ح۳.

۳. میزان الحکمه، ح ۱۳۸۲۵